|
| Tarihçe |
Yunanlılar M.Ö. 800 yıllarında bugün manyetit (Fe3O4)
dediğimiz, bazı taşların demir parçalarını çektiğini gözleyerek
manyetizma olayının farkına varmışlardır. Efsaneye göre
Manyetit* adı "sürüsünü otlatırken ayakkabısının
çivileri ve sopasının ucu yapışıp kalan" Magnes adlı
çobandan gelmektedir.
Bir başka kabule göre de mıknatıslık özelliği taşıyan
bu taşların bolca bulunduğu Anadolu'daki Manisa (Maeneisa)
adlı kentten gelmektedir.
1920 lere kadar yararlanılan mıknatıs malzemelerinin en
üstünü karbon çelikleri olmuştur. Koersivite ve kalıcı
indüklenmesi sadece bir kaç yüz oersted mertebelerinde
kalan bu malzemelerin bugünün standartları ile yetersiz
olduğu söylenebilir. Bu çelikler Co,W,Mo katkılarıyla
geliştirilmekle beraber enerji kapasiteleri 1930 lara
kadar 1 MGOE seviyelerinde kalmıştır. Bu dönemde Japonya'da
AL-NI-FE, Hollanda'da AL-NI-CO-CU-FE alaşımlarının üstün
manyetik özelliklere sahip olduğu farkedilmiş, 1960'lara
uzanan 30 yıllık bir araştırma süresince bu bileşim aralığında
döküm ve toz metalürjisi yöntemleriyle üretilen çok sayıda
alaşım geliştirilmiştir. Ancak 1950 lerde alnıco alaşımlarına
güçlü bir rakip çıkmıştır. Bu tarihlerden itibaren en
önemli avantajı maliyet düşüklüğü olan ferritler bir çok
uygulamada Alnıco'ların yerini almaya başlamıştır. Sonraki
yıllarda teknolojik gelişmeler daha güçlü, yüksek sıcaklıklardaki
performansı daha üstün, buna karşılık özellikle havacılık
ve savunma sanayisindeki uygulamalarda hacim ve ağırlıkça
daha küçük mıknatıslara büyük bir talep yaratmıştır. 1960'ların
sonlarına doğru nadir element ihtiva eden Co ve FE esaslı
bazı alaşımların bu şartları sağlayacağının anlaşılmasıyla
ilgi, bu yeni tip malzemeler üzerinde yoğunlaşmıştır.
Magnetokristalın Anizotropileri ile ön plana çıkan SMCO
mıknatısları SM Co5 ve SM2 Co17 bileşimlerinde üretilmiş
ve yüksek enerji değerleriyle "Nadir element mıknatısları"
dönemini başlatmıştır. SM-Co Alaşımları ile başlayan bu
gelişmeler 1983'te geliştirilen ND-FE-B mıknatısları ile
devam etmiştir.
|
|
|
|
Minerallerin magnetik alınganlıkları.
Apatit, Biotit, Braunit, Epidot, Ferberit, Franklinit, Garney, Geotit, Hematit, Hornblent, ilmenit, Kromit, Limonit, Magnetit, Monazit, Muskovit, Olivin, Pirolusit, Rutil, Serpantit, Tantalit, Turmalin, Wolframit |
|
|
|
